Islam do walki z głodem wykorzystuje solidarność. W islamie nie do przyjęcia jest sytuacja, w której ludzie żyją poniżej granicy ubóstwa, podczas gdy inni wydają krocie na niepotrzebne luksusy. Zaspokajanie potrzeb osób nieuprzywilejowanych jest obowiązkiem i powinnością każdego muzułmanina. Koran opisuje to jako prawo dla potrzebujących; nie jest to przysługa ze strony dającego, ale obowiązek i odpowiedzialność, jaką jest on winien społeczności. Zakat, jedna z form takiej solidarności społecznej, jest jednym z filarów islamu. Zakat należy rozdzielać między jego prawnych odbiorców. Ci, którzy nie są w stanie utrzymać siebie i swoich rodzin i nie mogą znaleźć odpowiedniej pracy, mają prawo być wspierani przez społeczeństwo w sposób, który chroni ich godność i honor, wiedząc, że takie jest prawo ustanowione dla nich przez Allaha Wszechmogącego.

Każde bogactwo, wszystko to, co posiadamy należy do Allaha, a my jesteśmy tylko powiernikami danego nam majątku. Naszą powinnością jest dzielić się z ubogimi i rozdzielać zakat zgodnie z poleceniem pierwotnego Właściciela, Allaha Wszechmogącego.

Ważny obowiązek

1. Allah Wszechmogący mówi:

Wierzcie w Boga i w Jego Posłańca! Rozdawajcie z tego, czego On was uczynił dziedzicami! Ci spośród was, którzy wierzą i którzy rozdają - otrzymają nagrodę wielką.” (Al-Hadid 57:7)

2. Allah Wszechmogący mówi:

O wy, którzy wierzycie! Zaprawdę, wielu spośród uczonych w piśmie - rabinów i mnichów - zjada nadaremnie majątki ludzi i oddala od drogi Boga. A tym, którzy zbierają złoto i srebro, a nie rozdają ich na drodze Boga - obwieść karę bolesną! (At-Tawbah 9:34)

Cecha prawdziwych wierzących

3. Allah Wszechmogący mówi:

"Rozdawajcie z tego, czym obdarzył was Bóg!", to ci, którzy nie wierzą, mówią do tych, którzy wierzą: "Czyż my mamy karmić tych, których mógłby nakarmić Bóg, jeśliby zechciał? Wy jesteście tylko w jawnym błędzie.”  (Yasin 36:47)

4. Abdullah ibn Abbas (niech Allah będzie z niego zadowolony) przekazał, że Prorok (pokój i błogosławieństwo niech będą z nim) powiedział: „Nie jest prawdziwie wierzącym ten, kto je do syta, kiedy jego brat jest głodny”. (Uwierzytelnione przez Al-Albani)
5. Abu Hurairah (niech Allah będzie z niego zadowolony) przekazał, że Prorok (pokój i błogosławieństwo niech będą z nim) powiedział: Najgorszym jedzeniem jest bankiet weselny, na który zapraszani są tylko bogaci, podczas gdy biedni nie są zapraszani... (Al-Bukhari)
6. Abu Hurairah (niech Allah będzie z niego zadowolony) przekazał, że Prorok (pokój i błogosławieństwo niech będą z nim) powiedział: "Każdego dnia (...) dwaj aniołowie schodzą z Nieba i jeden z nich mówi: 'O Allahu! Wynagradzaj każdemu, kto wydaje (w Twojej sprawie)”, a drugi (anioł) mówi: ”O Allahu! Przynieś zniszczenie temu, kto się wstrzymuje”. (Al-Bukhari i Muslim)
7. Adi ibn Hatim (niech Allah będzie z niego zadowolony) przekazał, że Prorok (pokój i błogosławieństwo niech będą z nim) powiedział: „Uratuj się przed ogniem piekielnym nawet dając pół owocu daktylowego (w jałmużnie)." (Al-Bukhari)

Wspaniałe przykłady

Te jasne wskazówki zostały prawdziwie przyjęte i stosowane przez pierwszych muzułmanów. Niesamowity duch solidarności i dawania przeniknął muzułmańskie społeczeństwo i zaowocował wspaniałymi przykładami, które zostały zapisane w Koranie i Sunnie.

8. Allah Wszechmogący mówi:

"Oni dawali pożywienie - z miłości do Niego - biednemu, sierocie i niewolnikowi.  Karmimy was tylko dla oblicza Boga i nie chcemy od was ani nagrody, ani wdzięczności. Zaprawdę, obawiamy się ze strony naszego Pana Dnia mrocznego, nieszczęsnego." (Al-Insan 76:8-10)

9. Abu Musa (niech Allah będzie z niego zadowolony) przekazał, że Prorok ( pokój i błogosławieństwo niech będą z nim) powiedział: Kiedy ludziom z plemienia Asz`ari zabrakło jedzenia podczas bitew lub zabrakło jedzenia dla ich rodzin w Medynie, zebrali całą pozostałą żywność w jednym arkuszu, a następnie rozdzielili ją między siebie po równo, odmierzając ją miską. Ci ludzie są ode mnie, a ja jestem od nich. (Al-Bukhari i Muslim)

Niesamowita historia

10. Abu Hurairah (niech Allah będzie z niego zadowolony) opowiadał:

Pewien człowiek przyszedł do Posłańca Allaha (pokój i błogosławieństwo niech będą z nim) i powiedział: „O Posłańcu Allaha (pokój i błogosławieństwo niech będą z nim)! Cierpię z powodu zmęczenia i głodu”.

Prorok (pokój i błogosławieństwo niech będą z nim) wysłał (kogoś) do swoich żon (po coś), ale Posłaniec nic u nich nie znalazł. Posłaniec Allaha powiedział więc (do swoich towarzyszy). „Czy nie ma nikogo, kto mógłby zabawić tego człowieka dziś wieczorem, aby Allah był dla niego miłosierny?”.

Mężczyzna z plemienia Ansari wstał i powiedział: „Ja go zabawię, Posłańcu Allaha!”. Poszedł więc do swojej żony i powiedział jej: „To jest gość Posłańca Allaha, więc nie ukrywaj przed nim niczego”.

Ona odrzekła. „Na Boga, nie mam nic oprócz jedzenia dla dzieci”.

Powiedział: „Kiedy dzieci poproszą o kolację, połóż je do łóżek i zgaś światło (aby gość nie zorientował się, że nie jedzą); dziś wieczorem nie będziemy jeść posiłków”.

Rano mężczyzna z plemienia Ansari udał się do Posłańca Allaha, który powiedział: „Allah dziwił się lub śmiał (z powodu dobrego uczynku) takiego a takiego mężczyzny i kobiety (mężczyzny z plemienia Ansari i jego żony)”.

Wtedy Allah objawił: A ci, którzy się umocnili w swoim domu i w swojej wierze przed nimi, miłują tych, którzy do nich wywędrowali, i nie znajdują w swoich sercach żadnego pożądania dla tego; co tamtym zostało dane. Oni dają im pierwszeństwo, nawet gdyby bieda była ich udziałem. A ten, kto się uchroni przed skąpstwem własnej duszy, będzie szczęśliwy. (Al-Haszr 59:9)